اثبات امامت حضرت زهرا !

آیا حضرت زهرا علیها السلام هم به مقام امامت رسید؟

امامت دو قسم است: امامت ملکوتی که به ولایت مربوط است و امامت ملکی که رهبری و اداره امور را بر عهده دارد.

مهم‌ترین مقام، همان مقام «امامت ملکوتی» بوده و به معنای عقاید، اخلاق، اعمال و عبادات انسان‌هاست که به عالم بالا صعود می‌کند: «الیه یصعد الکلم الطیب».   امامت ملکوتی سلوکی معنوی است که به «راه» و  «راهنما» نیاز دارد.  و ره همان صراط مستقیم و حق ممتدی است که بین عبد و مولا کشیده شده است.

راهنمای قافله عظیم عقاید، اخلاق و عبادات؛ عقیده، خلق و عبادتِ امام معصوم است؛ یعنی نماز امام پیشاپیش همه نمازهاست و نمازهای سایر بندگان به دنبال آن بالا می‌رود. عقیده امام پیشاپیش حرکت می‌کند و عقاید امّت به دنبال آن.

دلیل اینکه گفته می‌شود، کسی که اول وقت نماز می‌خواند، به امام زمانش اقتدار کرده، این است که چون امام زمان علیه‌السلام اول وقت نماز می‌خواند، مثل این است که انسان به آن حضرت اقتدا کرده است. در غیراین‌صورت، ممکن است امام در جایی باشند که افق آن متفات باشد، بنابراین در شرق و غرب عالم، هرکس نماز اول وقت بخواند، به امام زمانش اقتدا کرده است.

پس امامت ملکوتی، یعنی رهبری اخلاق، عقاید و اعمال، و بالاتر از همه، رهبری ارواح امت، به عقید، خلق و عمل امام معصوم، چون همه  این امور صفات ارواح است و ارواح اگر بخواهند صعود کنند، روح طیّب امام معصوم علیه ‌السلام پیشاپیش و راهنمای این کاروان است.

پس امام ارواح، روح امام است و امام عقاید و اخلاق؛ عقیده و خلق امام؛ همه ذریّه صالح و معصوم ابراهیم علیه‌السلام چنین امامت ملکوتی‌ای را دارا هستند که بالاترین و برجسته‌ترین آن به اهل بیت علیهم‌السلام مربوط است که وجود مبارک صدیقه کبرا علیهما السلام از مصادیق بارز این انوار پاک به شمار می‌آید.

اما امامت ملکی که به معنی رهبری امور اجرایی است، به تماس با مردم و شرکت در جنگ و صلح نیاز دارد و به مردها مربوط است و شامل زن‌ها نمی‌شود.