میلاد با سعادت منجی عالم حضرت مهدی عج مبارکباد

این‏بـــار بلند مى‏ شوم بـــراىِ رسیدن بــــه جمعه‏ هاىِ امید ،،،

جمعـــــه‏هــــــاىِ انتظــــــارهـــــاىِ شــــــــایستـــــــه ...

بى‏تابِ شنبــه‏ ام کـــــه شــــروعِ مصممى را در پیش بگیــــرم ..
.
مى‏روم، بــــه بیــــرون از شهــــرِ هیـــاهوىِ شعارى و تکرارى ؛؛؛

سمتِ آینـــــه مى‏ایستـــم و از لباس‏هــــاىِ منــــدرسِ روحم ،،،

از دست‏هاىِ غل و زنجیر شده به گناهم و از چشم‏هاىِ کم‏سویم ...

و از هیئـــت شکستـــــه و ابـــــر گـــــرفتـــــه‏ام مى‏پــــــــــرسم :

پــس کــــى مى‏خـــــواهى آمـــــاده آمــــــدنـــش بشـــــوى ؟؟؟

 

مهدیا اگر با آمدن آفتاب بیدار شوم ،

نمازم قضاست! مرا پیش از طلوعت بیدار کن ...

 

 پـــائیز شد فصل بهــاری کــــه بـــه من دادند ... طی شـد تمـــام روزگــــاری کــه بـه من دادند

خــورشید پیشم هست امــــا من نمی بینم ... نفـــرین بــه این چشمان تـاری که به من دادند

یعقــــوب نـــــابینـــای راه یــــوسفم کـــــرده ... این گــــریه ی بی اختیاری کــه بــــه من دادند

از بس نیـــامــد کـــه زمـــــان رفتنــــم آمـــــد ... اینگـــونه ســـر شد انتظاری که بــه من دادند

پـــایان کـــار "من" بــــه وصــل "او" نینجـــامید ... آخــر چـــه شـد قول و قراری که بـه من دادند

ای جــاده ها! ای جمعــه ها! ای مـردم دنیــا ... کـــو وعــده آن تکســواری کـــه بـــه من دادند

من آرزوی دیـــدنــش را می بـــرم ؛ شــــاید ... گـــاهی بیــاید تـــــا مــــزاری کـه بـه من دادند