عبودیت تنها از برکت نام حسین علیه‏السلام زنده است. سالکان نیازمند نورند و حسین (ع)

مصباح هدایت است. چراغ روشنی که خداوند در طریق دشوار بندگی افروخته است تا

عاشقان در آن نظر کنند و جان خویش را از فروغ او بیافروزند. عاشقان غرقه‏ی

دریای عشقند و حسین علیه‏السلام کشتی نجات است. آن که در کشتی

نجات نشسته است، از موج‏های هایل دریای عاشقی بیم ندارد

و این است که:



«                            ان الحسین مصباح الهدی و سفینة النجاة                                             ».